ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΕΟΡΤΗΣ ΑΓΙΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

 

Πρὸς Τιμόθεον Β΄ Ἐπιστολῆς Παύλου τὸ Ἀνάγνωσμα (α’ 8-18)

Τέκνον Τιμόθεε, μὴ ἐπαισχυνθῇς τὸ μαρτύριον τοῦ Κυρίου ἡμῶν μηδὲ ἐμὲ τὸν δέσμιον αὐτοῦ, ἀλλὰ συγκακοπάθησον τῷ εὐαγγελίῳ κατὰ δύναμιν Θεοῦ, τοῦ σώσαντος ἡμᾶς καὶ καλέσαντος κλήσει ἁγίᾳ, οὐ κατὰ τὰ ἔργα ἡμῶν, ἀλλὰ κατ᾿ ἰδίαν πρόθεσιν καὶ χάριν, τὴν δοθεῖσαν ἡμῖν ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ πρὸ χρόνων αἰωνίων, φανερωθεῖσαν δὲ νῦν διὰ τῆς ἐπιφανείας τοῦ Σωτῆρος ἡμῶν ᾿Ιησοῦ Χριστοῦ, καταργήσαντος μὲν τὸν θάνατον, φωτίσαντος δὲ ζωὴν καὶ ἀφθαρσίαν διὰ τοῦ εὐαγγελίου, εἰς ὃ ἐτέθην ἐγὼ κήρυξ καὶ ἀπόστολος καὶ διδάσκαλος ἐθνῶν. Δι᾿ ἣν αἰτίαν καὶ ταῦτα πάσχω, ἀλλ᾿ οὐκ ἐπαισχύνομαι· οἶδα γὰρ ᾧ πεπίστευκα, καὶ πέπεισμαι ὅτι δυνατός ἐστι τὴν παραθήκην μου φυλάξαι εἰς ἐκείνην τὴν ἡμέραν. Ὑποτύπωσιν ἔχε ὑγιαινόντων λόγων ὧν παρ᾿ ἐμοῦ ἤκουσας, ἐν πίστει καὶ ἀγάπῃ τῇ ἐν Χριστῷ ᾿Ιησοῦ· τὴν καλὴν παραθήκην φύλαξον διὰ Πνεύματος Ἁγίου τοῦ ἐνοικοῦντος ἐν ἡμῖν. Οἶδας τοῦτο, ὅτι ἀπεστράφησάν με πάντες οἱ ἐν τῇ Ἀσίᾳ, ὧν ἐστι Φύγελλος καὶ ῾Ερμογένης.

Δῴη ἔλεος ὁ Κύριος τῷ ᾿Ονησιφόρου οἴκῳ, ὅτι πολλάκις με ἀνέψυξε καὶ τὴν ἅλυσίν μου οὐκ ἐπαισχύνθη, ἀλλὰ γενόμενος ἐν ῾Ρώμῃ σπουδαιότερον ἐζήτησέ με καὶ εὗρε· δῴη αὐτῷ ὁ Κύριος εὑρεῖν ἔλεος παρὰ Κυρίου ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ· καὶ ὅσα ἐν ᾿Εφέσῳ διηκόνησε, βέλτιον σὺ γινώσκεις.

Μετάφραση

Β΄ Τιμόθεον 1:8-18

Τέκνο Τιμόθεε, μην ντραπείς για τη μαρτυρία του Κυρίου μας ούτε για μένα που είμαι δέσμιός Του, αλλά υπομείνε μαζί μου για το ευαγγέλιο, με τη δύναμη του Θεού, που μας έσωσε και μας κάλεσε με άγιο κάλεσμα, όχι με βάση τα έργα μας, αλλά σύμφωνα με τον δικό Του σκοπό και τη χάρη που μας δόθηκε στον Χριστό Ιησού προαιώνια, και που τώρα φανερώθηκε μέσω της εμφάνισης του Σωτήρα μας Ιησού Χριστού, ο οποίος κατέλυσε τον θάνατο και φώτισε τη ζωή και την αθανασία μέσω του ευαγγελίου, για το οποίο εγώ όρισα να είμαι κήρυκας, απόστολος και διδάσκαλος των εθνών.

Γι’ αυτό και υφίσταμαι αυτά τα βάσανα, αλλά δεν ντρέπομαι· γνωρίζω άλλωστε σε ποιον πίστεψα και είμαι πεπεισμένος ότι μπορεί να φυλάξει την παρακαταθήκη μου για εκείνη τη μέρα.

Κράτα για παράδειγμα τα υγιή λόγια που άκουσες από μένα, στην πίστη και την αγάπη που είναι στον Χριστό Ιησού. Φύλαξε την καλή παρακαταθήκη μέσω του Αγίου Πνεύματος που κατοικεί μέσα μας.

Γνωρίζεις ότι όλοι οι άνθρωποι στην Ασία με εγκατέλειψαν, ανάμεσά τους οι Φυγέλλος και Ερμογένης.

Δείξε έλεος στον Ονησιφόρο και στο σπίτι του, γιατί πολλές φορές με ανακούφισε και δεν ντράπηκε για τις αλυσίδες μου, αλλά όταν βρέθηκε στη Ρώμη, με αναζήτησε με ζήλο και με βρήκε. Δώη ο Κύριος σ’ αυτόν να βρει έλεος από τον Κύριο εκείνη τη μέρα. Και όσα υπηρέτησε στην Έφεσο τα ξέρεις καλύτερα εσύ.

---

Θεολογικός Σχολιασμός

1. Η ανδρεία και η πίστη στο μαρτύριο
   Ο Παύλος παροτρύνει τον Τιμόθεο να μην ντραπεί για το ευαγγέλιο ή για τον ίδιο που υποφέρει ως φυλακισμένος. Η πίστη συχνά συνδέεται με το θάρρος να αντέχουμε διώξεις και κοινωνικό περιθώριο. Η μαρτυρία για τον Χριστό δεν είναι απλώς διακήρυξη λόγων, αλλά ζωή υπό το φως της χάρης του Θεού.
2. Η σωτηρία ως δώρο και προαιώνιο σχέδιο
   Η σωτηρία δεν βασίζεται στα έργα, αλλά στη θεϊκή κλήση και τη χάρη. Η χρήση των λέξεων «προαιώνια» και «φανερωθείσα τώρα» δείχνει τη θεολογική έννοια ότι ο Θεός σχεδίασε την σωτηρία προτού υπάρξει ο κόσμος και την αποκάλυψε με τη ζωή, το θάνατο και την ανάσταση του Ιησού Χριστού.
3. Η νίκη επί του θανάτου και η υπόσχεση ζωής και αθανασίας
   Η ανάσταση του Χριστού φέρνει το φως της αιώνιας ζωής και καταργεί τον θάνατο. Το ευαγγέλιο παρουσιάζεται ως μέσο αποκάλυψης της αθανασίας, και ο Παύλος αναδεικνύεται ως θεόσταλτος κήρυκας και διδάσκαλος.
4. Η προσωπική πίστη και η διατήρηση της παρακαταθήκης
   Ο Παύλος εμπιστεύεται τη διδασκαλία του στον Τιμόθεο, τονίζοντας τη σημασία της πνευματικής κληρονομιάς, που φυλάσσεται μέσω της πίστης και της αγάπης στον Χριστό και ενισχύεται από το Άγιο Πνεύμα.
5. Η πίστη στην κοινότητα και η αφοσίωση
   Ο Παύλος δεν κρύβει την αίσθηση εγκατάλειψης, αλλά αναγνωρίζει όσους υπηρέτησαν με αφοσίωση, όπως ο Ονησίφορος. Αυτό δείχνει ότι η πίστη εκφράζεται και μέσα από πράξεις αλληλεγγύης και υπηρεσίας, ειδικά προς όσους δοκιμάζονται.