Η παραβολή του Σπορέως στην υμνολογία της Εκκλησίας
ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΕΛΩΝΟΥ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΥ
ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ Καυχήθηκε ὁ Ἑωσφόρος στόν οὐρανό, γιά τά χαρίσματα πού ἔλαβε ἀπό τόν Τριαδικόν Θεόν· καί ἔπεσε στήν ἄβυσσο τῆς κακίας καί τοῦ σκότους. Καυχήθηκε καί ὁ Φαρισαῖος σήμερα· ξεχώρισε τόν ἑαυτό του ἀπό τήν ἐκκλησιαστική σύναξη καί θέλησε νά φτάσει ἡ προσευχή του στόν Θεό, ξέχωρα ἀπό τούς ἀδελφούς του. Στενοχωρήθηκαν οἱ Ἄγγελοι τοῦ Θεοῦ· ἄνθρωπε, τί καυχᾶσαι γιά κάτι τό ἐλάχιστο πού ἔλαβες· καί ἀφοῦ τό ἐλαβες γιατί τό θεωρεῖς δικό σου καί τό χρησιμοποιεῖς γιά τή δική σου προβολή, ἐγωϊστικά, περιφρονῶντας μάλιστα τούς ἀδελφούς σου, ὑπέρ ὧν Χριστός ἀπέθανε καί ἀνέστη; «Ὁ Φαρισαῖος σταθείς πρός ἑαυτόν ταῦτα προσηύχετο·…», «…ὅτι οὐκ εἰμί ὥσπερ οἱ λοιποί τῶν ἀνθρώπων». Καί ὁ Θεός ἀπαντᾶ: «ἐπικατάρατος ὁ φρόνιμος παρ’ ἑαυτῷ». Φρονοῦμε ἀδελφοί, ὅτι γι’ αὐτόν τόν λόγον κατεκρίθη ὁ Φαρισαῖος. Ἐπειδή, ἐκεῖνος πού ὑψώνει τόν ἑαυτό του καί προβάλλει ὡς ἰδικά του τά χαρίσματα τοῦ Θεοῦ, ἐπιζητεῖ τήν δική του δόξα, ἀντί τῆς δόξης τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ· ὡς ἐκ τούτου στό τέ...
Σχόλια
Δημοσίευση σχολίου