ΚΥΡΙΑΚΗ Ζ’ ΛΟΥΚΑ (ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ)
«Ἅγιε, ἐπίσκεψε καί ἴασαι τάς ἀσθενείας ἡμῶν». Ὁ Χριστός μέ τήν εὐδοκία τοῦ Πατρός καί τήν χάριν τοῦ Παρακλήτου, εἶναι ὁ Φύσει Ἰατρός τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων ἡμῶν. Ἐπίσης ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς, εἶναι ἡ Ζωή καί ἡ Ἀνάστασις ἡμῶν. Ἡ ἀλήθεια αὐτή ἀδελφοί μου, φανερώνεται μέ ἀκρίβεια, στή σημερινή εὐαγγελική περικοπή, ὅπου ἀναγνώσαμε καί εἴδαμε μέ τά μάτια τῆς ψυχῆς, τά δύο θαύματα-σημεῖα πού ἐτέλεσε ὁ Θεάνθρωπος Κύριος. Γιά τόν ὀρθόδοξο χριστιανό, ὁ ὁποῖος ἐπιμελεῖται πιστά τήν αἰώνια ψυχή του, τηρῶντας τίς ἐντολές, ὡς ὄντας σοφός κατά Θεόν, εἶναι γνωστόν ὅτι ἡ ὑγεία τῆς ψυχῆς ἀντανακλᾶται καί μεταδίδεται κατ’ ἐπέκτασιν στό σῶμα( βλέπε, Ἀσκληπιός, ἀρχαῖος ἰατρός). Ἀντίθετα ἡ ἁμαρτία ἐπιφέρει νόσους, μερικές φορές ἰσχυρότερες ἀπό τήν ὑγεία, πού ἐνίοτε συνεργεῖ καί στή σωτηρία, διά τῆς μετανοίας καί συνάντησης μέ τόν Χριστόν, μέ πίστιν καί ὁμολογία στό θεανδρικό πρόσωπό Του. Ἡ αἱμορροοῦσα, σήμερα, εἶναι δεκτική καλοπροαίρετη καί πονεμένη· ἐντούτοις ἐφοβεῖτο φανερά νά ἀγγίξει τόν Ἰησ...