EK TOY AMBΩΝΟΣ

Ἡ ἐντολή τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ εἶναι σαφής. Συγχωροῦμε τόν ἀδελφό μας, γιά νά συγχωρηθοῦμε ἀπό τόν Πατέρα Του καί Πατέρα μας. Τά χρέη δέν ξεπληρώνονται μέ δική μας δυνατότητα· καί ὅλον τόν κόσμον, ἄν κατακτήσομεν, ὁ τρόπος νά συγχωρεθοῦν οἱ ἁμαρτίες, εἶναι διαφορετικός καί τελείως ξένος ἀπό τίς δικές μας σκέψεις καί ἱκανότητες. Ὀφείλουμε νά παραδεχτοῦμε ταπεινά καί ὀριστικά, ὅτι ἡ ἄφεσις καί ἡ συγχώρησις, ἀνήκει ἀποκλειστικά στή σφαῖρα τοῦ Θεοῦ· στήν θυσία τοῦ Χριστοῦ. Ἄν δέν ἀκολουθήσομε σωστά τόν Μεσσία, θά βρίσκουμε μπροστά μας, μεγάλα καί ἀνυπέρβλητα ἐμπόδια, ἄλυτα προβλήματα συνεχῶς. Ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν θέλει νά μᾶς πληγώσει· σέβεται τό αὐτεξούσιον μέ τό ὁποῖον Ἐκεῖνος, μᾶς προίκισε. Λέγει λοιπόν: «ἀγάπησε καί ἄφες τά ὀλίγα πταίσματα τοῦ ἀδελφοῦ σου, γιά νά σοῦ χαριστοῦν τά ἀμέτρητα χρέη ἀπό τόν Θεόν. Ἄλλαξε ζωή· μή γίνου πονηρός, ἀλλά ἐλεήμων, σπλαχνικός, ὅπως ὁ Πατήρ ὁ οὐράνιος». Συνεπῶς, ἀδελφέ, ὁ τρόπος πού θά συμπορευθεῖς καί θά ἀκολουθήσεις τόν Θεόν, εἶναι τελείως διαφορετικός,...

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ «Δότε αὐτοῖς ὑμεῖς φαγεῖν». [1]  Ἡ ἐντολή γιά τά ἀναγκαῖα πού δόθηκε στήν Ἐκκλησία ἀπό τόν Χριστόν, μέ πρώτους, πού τήν ἔλαβαν, τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, συνοδεύεται καί ἀπό θεϊκή εὐλογία. Ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς,  «ἀνοίγοντας τάς χεῖρας τά σύμπαντα πλησθήσονται χρηστότητος». Οἱ ἄνθρωποι πού πιστεύουν στόν οὐράνιον λόγον τοῦ Λόγου καί ἐμπιστεύονται τόν Ἰησοῦν, εὑρίσκουν καί λαμβάνουν τήν ἴασιν τῶν ψυχῶν καί τῶν σωμάτων, ὅπως ἐπίσης καί τά ἀπαραίτητα γιά τήν ζωήν, τροφή, στέγη καί ἔνδυμα μέσα στό σῶμα τοῦ Θεανθρώπου, ἤτοι, τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ἀρκεῖ, ἀδελφοί, νά κινούμαστε μέ φρόνηση, σωφροσύνη, ἀνδρεία καί δικαιοσύνη, οὔτως ὥστε τά ἀγαθά τοῦ Θεοῦ στή γῆ, νά μοιράζονται ἐξ’ ἴσου σέ ὅλους τούς ἀνθρώπους, χωρίς νά στερεῖται οὐδείς.  Γιά τόν λόγον αὐτόν, ὁ Κύριος διέταξε τούς Ἁγίους Ἀποστόλους, νά θέσουν τούς παρόντες στό Ὅρος, ἀνά κοινότητες(πεντήκοντα) καί ἡ τροφή (οἱ πέντε ἄρτοι καί οἱ δύο ἰχθύες), μέ τήν εὐλογία τοῦ Ἰησοῦ, ἔγινε ἄφθονη καί ὁ κ...

  Ψεύστης καί ἀνθρωποκτόνος ὁ Σατανᾶς, σέ ὅποιον ἀφελῆ τοῦ ἀφήσει περιθώρια εἰσόδου, εἰσέρχεται στήν ψυχή του, τήν καταβάλλει, τήν ὑποδουλώνει καί στή συνέχεια μέ τό δηλητηριῶδες κεντρί, τόν βασανίζει. Ὁ θαυμαστός Ἐνανθρωπήσας Υἱός τοῦ Θεοῦ, θαυμαστῷ τῷ τρόπῳ, ἐξῆλθε καί δύναται νά ἐλευθερώσει τόν ὅποιον δυστυχῆ περιπέσει στά δίχτυα τοῦ μισόκαλου, ὥστε νά θαυμάζουν οἱ καλοπροαίρετοι καί νά προσκυνοῦν τόν Κύριο, ὡς τόν μοναδικόν εὐεργέτη τῶν ἀνθρώπων. Ἐν τούτοις, σεβαστή γερόντισσα, ὑπάρχουν καί οἱ κακοπροαίρετοι, οἱ ὁποῖοι ἐν τῇ κακίᾳ τους, βλασφημοῦν τόν Ἰησοῦν καί τήν ἀλήθειαν, ὑβρίζοντες τό Ἅγιον Πνεῦμα. Ἰσχυρίζονται οἱ ταλαίπωροι ὅτι: «ἐν τῷ ἄρχοντι τῶν δαιμονίων ἐκβάλλει τά δαιμόνια» ὁ Μεσσίας. Ὁ Ἰησοῦς ὅμως τούς ἀπαντᾶ: «”Πᾶσα βασιλεία μερισθεῖσα, καθ’ἑαυτήν ἐρημοῦται”. Καί ἄν ὁ Σατανᾶς, Σατανᾶ ἐκβάλλει, καταστρέφεται ἡ κοσμοκρατορία του. Ἐάν ὅμως Ἐγώ ἐκβάλλω τά δαιμόνια, μέ τόν δάκτυλο τοῦ Θεοῦ, τότε ἐσεῖς (Φαρισαῖοι) εἶστε βλάσφημοι, κατά τοῦ Παρακλήτου  καί ἀσυγχώρητο...

  Σήμερα, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, ἀποκαλύπτεται ἐνώπιόν μας, ἡ ἔννοια τῆς διαστροφῆς, τῆς χωρίς Θεόν ἀνθρωπίνης ψυχῆς, ἡ τραγικότητα τοῦ ἄνευ Θεοῦ, ἀνθρώπου. Τό Εὐαγγέλιο πού ἀκούσαμε, προειδοποιεῖ γιά τόν κίνδυνο πού διατρέχουμε καί τήν προσοχή   πού ὀφείλουμε νά ἐπιδεικνύουμε σέ ὅ,τι ἀφορᾶ τήν σκληροκαρδία καί τήν ἀπιστία, ὡς ἀποτέλεσμα τῆς διαταραχῆς τοῦ νοός καί τῶν αἰσθήσεων, ἐξ’αἰτίας τῆς διαστροφῆς. Ἀναγνώσαμε πρίν λίγο, γιά τόν ταλαίπωρο συνάνθρωπό μας, στή χώρα τῶν Γαδαρηνῶν, πῶς ἐβασανίζετο ἀπό τά δαιμόνια καί σέ ποιά τραγική κατάσταση περιῆλθε ὅταν χαλάρωσε τήν νήψη τῆς καρδιᾶς του, ὡς πρός τήν ἀρετή καί ἄφησε χαραμάδες πού ἔδωσαν ἤ ἄνοιξαν χῶρο στόν Σατανᾶ, ὥστε να εἰσέλθει αὐτός καί ἡ συνοδεία του στόν τόπο καί χῶρο τῆς ψυχῆς καί τῆς διάνοιας. Βλέπουμε, ἐν τούτοις, καί τό φαινόμενο τῆς σκληροκαρδίας ἐκ μέρους τῶν συμπολιτῶν του Γαδαρηνῶν, γιά τό δράμα του. Ἐξηγούμαστε: Ἐν ὅσῳ ὁ ἀσθενής τοῦτος εὑρίσκετο ὑπό τήν κατοχή τῶν δαιμονίων καί ἐβασανίζετο, οἱ συμπολί...

  «Κύριε, οὐκ εἰμί   ἱκανός ἵνα μου ὑπό τήν   στέγην εἰσέλθῃς». [1] Ἡ συνάντησις τοῦ Ἰησοῦ μέ τόν Ἑκατόνταρχον, ἔλαβε χώρα στήν Καπερναούμ. Δηλαδή, ἔγινε ἐν τόπῳ καί ἐν χρόνῳ, ἀλλά καί ἐν τρόπῳ. Φαίνεται καθαρά, ἀδελφοί μου, ὅτι ὁ Ἑκατόνταρχος, εἶχε ἁγνή ψυχή καί καρδιά, ὄχι πετρίνῃ, ἀλλά σαρκίνῃ· ἕτοιμη νά γνωρίσει τό θέλημα τοῦ Θεοῦ καί νά δοκιμάσει τά ἐνδιαφέροντα τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὥστε νά ἀποκτήσει μέσῳ τῆς πίστεως, τή γνώση, τοῦτ’ ἔστιν, τόν λόγο τοῦ Λόγου, ὅτι: «Ἐγώ εἰμι»(ὁ Αἰώνιος Θεός). Τό εἶδε ὁ Χριστός καί τόν ἐπισκέφτηκε γιά νά τόν βοηθήσει, νά τόν τραβήξει κοντά Του. Ὅταν ὁ ἄνθρωπος βρεθεῖ, ὅπως ἕνα χαμένο πρόβατο καί ἀναζητᾶ μέσα ἀπ’ τήν ψυχή του, τήν ἀλήθεια καί τήν δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ καί ἡ καρδιά εἶναι λεπτή καί εὐγενική, ὄχι χοντροκομμένη· τότε καί τόν δοῦλο του πονάει καί τόν Μεσσία μέ ἐνθουσιασμό καί ταπείνωση ἐμπιστεύεται. Ἡ Εὐαγγελική περικοπή, σήμερα, μᾶς τονίζει αὐτήν τήν σωτήριον συνάντηση τοῦ Ἑκατοντάρχου, μέ τόν Ἐνανθρωπήσαντα Υἱόν τοῦ Θ...

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ Ὁ Παράκλητος, ἀδελφοί μου, παράλληλα μέ τά δῶρα, χαρίσματα ὡς πνευματικούς καρπούς «ἀγάπη, χαρά, εἰρήνη…ἐγκράτεια», ἀνέδειξε στήν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων καί τούς χαρισματούχους, δηλαδή, πάντας τούς Ἁγίους. Πνευματοφόροι, οἱ Ἅγιοι Πάντες, τήν μνήμη τῶν ὁποίων ἑορτάζουμε σήμερα, ὁμολόγησαν τόν Χριστόν, Σωτῆρα τοῦ κόσμου, ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· καί ἀφοῦ ἔλαβαν τόν Σταυρόν τόν Τίμιον στούς ὤμους των, ἀκολούθησαν τό Ἐσφαγμένο Ἀρνίον, ὅπου ἄν ὑπάγει. Δέν φοβήθηκαν, τῶν ἐχθρῶν, τίς ἀπειλές, πού ἄν παραχωρήσει ὁ Θεός, σκοτώνουν τό σῶμα· ἐπειδή οἱ Ἅγιοι Πάντες εἶχαν σκοτώσει τόν παλαιόν ἄνθρωπον (τόν παλαιάνθρωπον) καί εὑρῆκαν, ἔνεκεν τοῦ Χριστοῦ, τόν καινούριον πού σύμφωνα μέ τόν λόγον τοῦ Ἰησοῦ, δέν μπορεῖ πλέον νά ἀποθάνει. Κήρυξαν, ἐν τῷ φωτί τοῦ Μεσσίου, ἐπί τῶν δωμάτων, χωρίς φόβο καί πάθος, μέ γνώμονα τόν λόγον καί τήν διδασκαλία   τοῦ Ἰησοῦ· ἀντιγράφοντας μέ τήν ζωή τους, τά Ἄχραντα Πάθη Του. Γνώριζαν ἐμπειρικά, μέ τήν Ἄκτιστον Χάριν, ὅτι:...

  «Ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ…». Ἡ πίστις εἰς τόν Χριστόν, σεβαστή γερόντισσα, εἶναι ἡ δύναμις, ἡ νικήσασα τόν κόσμον. Ποταμοί σοφίας καί γνώσεως καταρδεύουν τίς ψυχές τῶν ὀρθοδόξων πιστῶν, ποτίζοντας τίς καρδιές ἀενάως, μέ τά ὕδατα τῶν δογμάτων· φωτίζων, ἡ σοφία καί ἡ γνῶσις, τόν νοῦν, ὥστε ὁ καθένας νά κατέχει τό φῶς τῆς ζωῆς καί νά μή περιπατοῦμε εἰς τά σκοτάδια τῆς ἄγνοιας καί τῆς πλάνης. Συνεπῶς μαθαίνουμε σήμερα, ὅτι: «οἱ ἁμαρτάνοντες πολέμιοί εἰσιν, τῆς ἑαυτῶν ζωῆς». Δυστυχισμένοι· ἐχθροί τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτό γιατί ὁ Κύριος εἶπε: «Εὐτυχισμένοι εἶναι ὅσοι ἔχουν πστέψει, ἄν καί δέν ἔχουν δεῖ». Αὐτοί λοιπόν, εἶναι ὅσοι ἔχουν γνώση, μόνο μέσα ἀπό τά ἀκούσματά τους καί βλέπουν μέ τήν πίστη τους· καί ἀρδεύουν τά μεγαλεῖα τοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ. Ὁ Χριστός μας ἀφοῦ ἀναλήφθηκε, ἀνέβασε καί τήν ἀνθρωπίνῃ φύση, ὅλους ἐμᾶς, ἐκεῖ, ἀπ’ ὅπου τό Ἅγιον Πνεῦμα κατέβηκε, σταλμένο ἀπό Αὐτόν, τόν Μεσσία. Ὁ Χριστός λοιπόν ἀνέβηκε πρός τόν Πατέρα κι ἔφτασε στό ἀνώτατο μέρος, στούς κόλπους τοῦ Θεοῦ κα...