EK TOY AMBΩΝΟΣ

  Μυστήριο τῆς θείας οἰκονομίας, ἦταν τό νά μή παρευρίσκεται ὁ Θωμᾶς, τήν ὥρα τῆς ἐμφάνισης τοῦ Χριστοῦ, ἐνώπιον τῶν μαθητῶν, τήν πρώτη Κυριακή τοῦ Πάσχα· τήν στιγμή δηλαδή πού ὁ Σωτῆρας διέρρηξε καί ἐσκύλευσε τόν Ἅδη καί ἔγινε ὁ πρωτότοκος τῶν νεκρῶν, ὁ Ἀναστάς Ἰησοῦς. Ἄν ἦταν παρών ὁ Θωμᾶς, δέν θά ἀμφέβαλλε· ἄν δέν ἀμφέβαλλε, δέν θά Τόν ψηλαφοῦσε· δέν θά πίστευε κατ’ αὐτόν τόν τρόπο. Ἑπομένως, σεβαστή γερόντισσα, ἀκόμα καί ἡ καλή ἀπιστία τοῦ μαθητῆ, ἔχει γίνει μητέρα πίστης καί ὁμολογίας. Τόν ὁμολογοῦμε, Τόν πιστεύουμε, Τόν προσκυνοῦμε μέ τήν ἴδια βεβαιότητα, ὅπως Ἐκεῖνος: «Ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου». Ἀμέσως ἡ θύελλα τῆς λύπης μετατράπηκε σέ γαλήνη, χαρά, εἰρήνη, ἀγαλλίαση. Σέ εὐχαριστοῦμε Θωμᾶ, γι’ αὐτήν τήν καλή σου ἀπιστία. Σέ δικαιολογοῦμε ἀπολύτως. Εἶδες τήν Σταύρωση, τόν Θάνατο, δικαιοῦσαι νά ἰδῆς καί τήν Ἀνάσταση, ὅπως ἀκριβῶς καί οἱ ἄλλοι μαθητές. Ἐκλήθης, νά διακηρύξεις στούς ἀνθρώπους τά θαύματα τοῦ Διδασκάλου· κατ’ ἐξοχήν τήν Ἁγίαν Ἀνάστασιν·  Πῶς λοιπόν θά...

  Σήμερα οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, γιορτάζουμε βασιλική ἐπίσκεψη· ἄς ὑποδεχθοῦμε τόν Βασιλέα Χριστό, ὅπως ἁρμόζει στόν Θεό. Ἔφτασε ἡ ὥρα· [1] ἄς ἀνυψώσουμε τό νοῦ μας πρός τόν Τριαδικόν Θεόν καί ὅν ἀπέστειλε Σωτῆρα, Ἰησοῦν Χριστόν. Μέ καινούριο χιτῶνα στήν ψυχή μας, γεμάτοι χαρά ἑνώνουμε τούς ἐπί τῆς γῆς ὕμνους, μέ ὕμνους τῶν ἀγγέλων στόν οὐρανό. Ἄδολη ἡ καρδιά μας, νηπιάζουσα, ὡς πρός τήν κακία, ἄς   ὑμνήσουμε μαζί μέ τά παιδιά, ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι, ὅπως τότε: « Ὡσαννά εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου». [2] Εἰσέρχεται στήν Ἁγία Πόλη ὁ Βασιλεύς τῆς Δόξης· ἑτοιμάζεται ὁ Σταυρός· σχίζεται τό χειρόγραφο τοῦ Ἀδάμ [3] , ἀνοίγεται ὁ Παράδεισος· ἐγκαθίσταται σ’ αὐτόν ὁ ληστής. Ἡ ὀρθόδοξος Ἐκκλησία χορεύει·   χηρεύει ἡ πονηρά συναγωγή· ντροπιάζονται οἱ δαίμονες· πάλι μαίνονται οἱ Ἰουδαῖοι· προσπαθοῦν νά σταματήσουν τά ἀθῶα παιδιά· μέ φανερή πικρία- κακία ἀπευθύνονται στόν Θεάνθρωπο νά μεσολαβήσει γιά νά σταματήσουν οἱ ὕμνοι, νά ἀρθεῖ ἡ χαρά, νά μήν εὐφραίνονται οἱ οὐρ...

  Ἡ ἀχαλίνωτη ἐλευθερία πού ἐπαγγέλεται ὁ κόσμος, ἐξασθενεῖ πνευματικά τόν ἄνθρωπο καί σωματικά τόν σπιλώνει. Ἀντίθετα ἡ μετάνοια, χωρίς ἐξαναγκασμό, ἔχει μεγάλη ἀξία· εἶναι πράξη ἁγία προσωπικῆς εὐθύνης· ἐλευθερώνει, ἐπαναφέρει, ἐπανορθώνει, ἀνορθώνει. Ἡ μετάνοια εἶναι συνεχές ἄθλημα, συνεχής ἅγιος τρόπος ζωῆς, αὐτογνωσίας· βαθιά ἀνάγκη τῆς μεταμεληθείσης ψυχῆς. Τότε πράγματι ἔχουμε ἐπίγνωση τῆς ἁμαρτωλότητός μας, χαρμολύπη, πόνο μέ καρδιά συντετριμμένη, προσευχή γιά συγχώρηση καί ἀποκατάσταση. Ἡ Ἁγία Μαρία ἡ Αἰγυπτία, σεβαστή γερόντισσα, ζήτησε τήν μεσιτεία τῆς Παναγίας καί ὑποσχέθηκε ἀποχή ὁριστικά καί ἀμετάκλητα, ὡς πρός τήν ἁμαρτία. Ἡ θαυμαστή ζωή της, στήν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου, φανερώνει τόν τρόπο τῆς ἐπιστροφῆς καί τήν ἀπόδειξη ὅτι ὁ ἄνθρωπος εἶναι εἰκόνα Θεοῦ, ἄφθαρτο καί αἰώνιο ὅν, ἤ στή ζωή στόν Χριστό, ἤ στόν θάνατο· αἰώνια χωρίς τέλος. Ὁ Ἅγιος Ζωσιμᾶς, γίνεται μάρτυρας, τοῦ λόγου τό ἀληθές· καταγράφει ἀκριβῶς τό ἅγιον τέλος τῆς Ἁγίας Μαρίας τῆς Αἰγυπτίας καί βεβαι...

  «Θαυμαστόν ὅπλον ἡ προσευχή καί ἡ νηστεία· αὕτη τόν Μωσέα νομογράφον ἔδειξε καί Ἠλίαν ἐν θυσίαις ζηλωτήν». Μακάριοι οἱ πιστοί πού μέ ὑπομονή προσκαρτεροῦντες σ’ αὐτές τίς δύο μεγάλες ἀρετές, τῷ Σωτῆρι Χριστῷ βοῶντες· ζητῶντας ἔλεος καί ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Θέτουν χαλινῷ στά πάθη, ὁ νοῦς ἀνέρχεται πρός σεπτάς θεωρίας, τῇ πίστει τελειοτάτῃ νήφοντες ἐν πᾶσι· καταφρονοῦν τήν χαμαίζηλον τρυφήν καί διά τῆς θείας ἐλλάμψεως, ἀπολαμβάνουν τήν μυστικήν τράπεζαν πού παρέχει ἡ νηστεία καί ἡ προσευχή. Προστατεύονται, σεβαστή γερόντισσα, οἱ ὀρθόδοξοι ἀπό πάσης ἀπειλῆς καί κακίας τῶν ἀνθρώπων καί διασώζονται ἀπό πάσης ἐπιβολῆς καί πονηρίας τῶν δαιμόνων. «Εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατά τῷ πιστεύοντι», «τοῦτο τό γένος ἐν οὐδενί δύναται ἐξελθεῖν εἰ μή ἐν προσευχῇ καί νηστείᾳ». Στήν οὐσία, ἀδελφοί μου, ἡ ζωή πρίν τήν Ἐνσάρκωση τοῦ Θεοῦ Λόγου, εἶχε καταντήσει ἄ-λογος, ἀν-ούσιος, θνητή καί τρομακτική. Ἐν τούτοις στό Θεανθρώπινο Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, στήν ὀρθόδοξη Ἐκκλησία, τηροῦντες τίς Ἅγιες Ἐ...

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ Τίποτε ἄλλο δέν εἶναι χρήσιμο στή ζωή μας, ὅσον ἡ μετάνοια· ἐπειδή   ἀμαυρώσαμε τό κατ’ Εἰκόνα, ἦλθεν ἐδῶ ἀνάμεσά μας, ὁ Ἴδιος ὁ Χριστός. Ἀναμιγνύεται μέ πραότητα μαζί μας καί μᾶς μεταποιεῖ ὁλόκληρους σύμφωνα μέ τόν ἑαυτό Του, ὡς σαρκωμένος καί ὁμοούσιος μέ μᾶς κατά τήν ἀνθρωπίνην φύσιν καί μᾶς θεοποιεῖ ὁλόκληρους μέ τόν λόγο τῆς γνώσης καί μᾶς κάνει οἰκείους Του καθώς εἴμαστε σύμμορφοι μ’ Αὐτόν καί ἀδελφοί Του. Τό ἔργο Του ἐπί τῆς γῆς ἀποβλέπει στήν ἀνόρθωση τῶν ἀνθρώπων, στήν κατάπτωση τῶν δαιμόνων· στήν καινή κτίση, στήν ἀνακεφαλαίωση ἐν Χριστῷ τῶν πάντων. Πᾶρτε τόν Σταυρό καί ἀκολουθεῖστέ Με· νά πάρουμε δηλαδή ἐπάνω μας τά ἐχέγγυα τῆς μετανοίας, μᾶς καλεῖ ὁ Χριστός μας. Ἀπό τά ἄλλα δέν μᾶς χρειάζεται τίποτε, παρά μόνον τά ἄκρως ἀπαραίτητα κατά τόν Ἀπόστολο· τροφή, στέγη, ἔνδυμα, ὥστε νά καταστοῦμε ἐλεύθεροι ἐντελῶς ἀπό τόν κόσμο καί τά τοῦ κόσμου καί ἔτσι νά ἐνεργεῖ πάνω μας, στή ζωή μας, ἡ θεία Χάρις. Ἐκεῖνος πού μίσησε μέ ὅλη του τήν...

  Ὁ θρίαμβος τῆς Ὀρθοδοξίας, πού ἑορτάζουμε σήμερα, δίνει δύναμη γιά τήν σταυροαναστάσιμη πορεία, πού θά   γιορτάσουμε, δηλαδή σέ σαράντα ἡμέρες μέ τήν Σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση. Ἀκριβῶς ὅπως ἡ Μεταμόρφωση τοῦ Σωτῆρος προηγήθηκε τῆς Σταυρώσεως σαράντα ἡμέρες πρίν τό Πάθος, γιά νά ἀντέξουν οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καί νά μήν ἀποκάμουν, ἔτσι καί σήμερα γιορτάζουμε τήν Ἀναστήλωση τῶν Ἁγίων Εἰκόνων, τήν νίκη ἐπί τοῦ Σατανᾶ. Συνεπῶς, ἐκεῖνος πού δέν ἐπαναφέρει, μ’ αὐτόν τόν τρόπο πού ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία διδάσκει μέσα του,   τήν εὐσχημοσύνη τῆς παλαιᾶς ἐκείνης εὐγένειας καί δέν ἀποκαθιστᾶ, διαρκῶς πάνω του τά χαρακτηριστικά τῆς εἰκόνας τοῦ Θεανθρώπου· βυθίζεται στό σκοτάδι γιατί ὁ Θεός εἶναι τό Φῶς. Ὀφείλουμε, σεβαστή γερόντισσα, νά ἐνδυθοῦμε τήν ἀφθαρσία μέ τίς ἐντολές, μέ πίστη στήν θείαν Ἐνανθρώπισιν, στήν θείαν οἰκονομίαν. Πράγματι αὐτή εἶναι ἡ φύσις τῆς τιμῆς τῆς ἁγίας εἰκόνας, δηλαδή ἡ μίμησις τοῦ Πρωτοτύπου μέ τό ὁποῖο ὀνομάζεται. Κάποιοι, τελείως ἀνόητα, ὑποστηρίζουν ...