EK TOY AMBΩΝΟΣ

  ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ           Ἐκάλεσε, ὁ Κύριος, τούς Ἁγίους Ἀποστόλους ἀπό τἠν ἐργασία τους καί διά τῆς χάριτος, τούς ξεδίπλωσε τἠν πρώτην ὡραιότητα τῆς ἐργασίας ,σωματικῆς καί πνευματικῆς πού κατεῖχε ὁ ἄνθρωπος στόν παράδεισο γιά τόν ἁγιασμό τόν δικό τους, τῶν ἀνθρώπων καί τῆς δημιουργίας, μέ βοηθό τή δική Του παρουσία. Ἐκεῖνοι παραχρῆμα ἐγκατέλειψαν τά δίχτυα και Τόν ἀκολούθησαν, διδάσκοντας μέ τή ζωή τους καί τή   διδασκαλία τους ὅτι ἡ ὑπακοή στούς λόγους τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ ἐπαναφέρουν   τό πλάσμα, τόν ἄνθρωπο στό πρωτόκτιστον κάλλος καί στήν παραδείσια κατάσταση.      Ἡ κλῆσις γίνεται στό φῶς, πού εἶναι ὁ Χριστός. Ἀπομακρύνεται ἡ νύχτα τῆς ἀγνοίας καί γεννῶνται καρποί πλούσιοι καί ἀγαθοί γιά τήν ψυχή καί τό σῶμα. Πράγματι οἱ τέσσερις κορυφαῖοι Ἀπόστολοι εὐλαβεῖς καί ἄδολοι στήριξαν τήν ἐλπίδα τους στόν Χριστό καί ἄνοιξαν σ’ Αὐτόν τήν καρδιά τους. Φωτίζεται ἡ ψυχή τους καί μέ πλήρη αὐτογνωσία ...

  Ὁ Θεός ἔδωσε στούς Ἁγίους Του, τήν μακαριότητα μέ τόν λόγο τῆς σοφίας Του καί τῆς γνώσεως. Καί αὐτό τό ἔκανε , ἀφ’ ἑνός μέν γιά νά δοῦμε μέ τήν πνευματική γνώση τούς ἀποκρύφους θησαυρούς τῆς βασιλείας τῶν οὐρανῶν(τῶν ἀθεάτων τά κάλλη), πού μᾶς χάρισε καί ἀπό τήν ἄλλη, για νά γνωστοποιήσουμε στούς πλησίον μας, μέ τόν λόγο τῆς σοφίας, τόν πλοῦτο τῆς ἀγαθότητός Του, γιά τά ἀγαθά τῆς αἰωνίου ζωῆς, τά ὁποῖα ἑτοίμασε νά ἀπολαύσουν ἐκεῖνοι πού τόν ἀγαποῦν. (Κηρύξατε τό Εὐαγγέλιο πάσ ῃ τῇ κτίσει). Δηλαδή οἱ Ἅγιοι Πάντες, πού σήμερα ἑορτάζουμε οἰκοδόμησαν οἱ Ἅγιοι , τήν ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, ἐπάνω στήν πέτρα τῆς πίστεως, ὄντως ἀκρογωνιαίου Ἰησοῦ Χριστοῦ. Δίδαξαν δηλαδή στούς πλησίον τους διαχρονικά τήν ἐργασία τῶν θείων ἐντολῶν καί πῶς πρέπει νά σπεύδουν νά εὐαρεστήσουν τόν Θεόν, διά Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μέ ἀποκαλύψεις ἀπό τό Ἅγιον Πνεῦμα, ἤ μέ γνώση τῶν μυστηρίων τοῦ Θεοῦ ἤ μέ τό προορατικό χάρισμα τῆς προφητείας, ἤ μέ διδαχές τοῦ λόγου τῆς σοφίας τοῦ Θεοῦ, ἀναδείχτηκαν παγκόσμιοι εὐεργέτες κ...

 

 

 

  ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΟΣ ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΟΥ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΜΗΝΑ Πνεῦμα ὁ Θεός καί τούς προσκυνοῦντας αὐτόν ἐν πνεύματι και αληθείᾳ δεῖ   προσκυνεῖν. [1] Ὁ Πατήρ δεικνύει τόν Υἱόν τόν μονογενή καί ὁ Υἱός ὁδηγεῖ τά βήματα τοῦ θέλοντος στόν Παράκλητο. Ἁγιασμένος ἐν χάριτι ὁ πιστός, ἀνήκει στό ἑξῆς στό σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τήν ὀρθόδοξον ἐκκλησία. Ὑπό τήν ἀπόλυτη πλέον φοβερά προστασία, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, προσκυνώντας διά παντός τόν Θεόν, ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ, ἐν παντί καιρῷ, καί τόπῳ. Τό ἀλάνθαστο κριτήριο, τῆς ἐν πνεύματι καί ἀληθείᾳ, προσκυνήσεως εἶναι ὅταν ὁ Μεσσίας Ἰησοῦς καθίσει στό κέντρο τῆς καρδιᾶς τοῦ χριστιανοῦ, στόν ἔσω τῆς καρδίας ἄνθρωπο καί κανένα κτῖσμα, εἴδωλο δέν διαταράσσει αὐτήν τήν κοινωνία.Τότε τό καύχημα τοῦ κατά χάριν υἱοῦ τοῦ Θεοῦ, τοῦ κατ’εὐδοκίαν ἁγίου πιστοῦ χριστιανοῦ (ἐγώ εἶπα θεοί ἐστε καί υἱοί Ὑψίστου πάντες), εἶναι ὁ Σταυρός τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἡ Ἀνάστασις τοῦ Μεσσίου ἐκ νεκρῶν. Μέ τό αἷμα καί τό ὕδωρ πού ρέει ἀπό τήν...